Guantánamo Bay in Eindhoven ? Met de wet Bibob Rechtspraak uiteindelijk toch weer ondergeschikt gemaakt aan Staatsmacht ?

Is formeel de Trias Politica ten einde door de Wet Bibob ? Is er door de Staat een bres geslagen in de onafhankelijkheid van de rechter ? Is de Rechtspraak uiteindelijk toch weer, indirect, ondergeschikt gemaakt aan Staatsmacht ? Zijn er bressen geslagen in dat grondrecht en de basis-systematiek waarop het staatsbestel en internationaal bestuurssysteem is gegrondvest ?

We zagen, op internationaal vlak, een glijdende schaal waarbij met Buhsiaanse methodes gewoon het recht aan de kant werd geduwd en onder het mom van ‘gevaar voor terrorisme’  grondrechten compleet genegeerd werden. Bush mocht dat. Van hemzelf en zijn kliek. Wetgeving ? Niet voor hem, en niet voor zijn militairen. Illegale vluchten door democratische landen waar men van niets wist, martelen en straffen zonder dat er maar een rechter aan te pas kwam of weet van had. Het kon allemaal maar. “Wetten ?”, “die zijn er voor anderen”. “Er waren vermoedens van terrorisme en medewerking daaraan en dus oppakken en opsluiten die hap”. Met vermoedens schoon schip maken. Zonder vorm van proces mensen illegaal vervoeren door democratische landen, waar wetten en regels voor bestaan. De daden van iedere militair ter wereld mochten onder het gezag van het Internationaal Vredeshof vallen en getoetst of geoordeeld worden, behalve dan voor de Amerikaanse militairen, die moesten vrijgesteld zijn van internationaal recht en Geneefse akkoorden. Zonder vorm van proces straffen, het kon allemaal en er ontstonden toestanden die we gemakkelijkheidshalve maar onder de naam ‘Guantánamo Bay’ zullen scharen. Rechteloosheid. Een wereld die werd gedoogd door zich Christelijk noemend en voelende mannen en de slippendragende Maxime Verhagens van deze tijd. Mensen die grote weerstand hebben tegen bijvoorbeeld iets als een gedoogding zoals een kofffieshop, maar oh zo gemakkelijk de basisprincipes van internationaal recht laten vallen en meeheulen met machtige mannen in het kielzog van hun broeders als  Jaap de Hoop Scheffer, die geen kadootje kreeg, maar de hele kadoshop meejatte, verstopt onder een USA-vlag.
Het ging zo en het laatste woord zal er nog altijd niet over gezegd zijn.

Ja, ook Nederland was fors rechtoverschrijdend bezig in die tijd. De CDA-regerings-top met Balkenende aan het hoofd lapte internationale wetten en VN statuten aan de laars toen hij de oorlogsinval in een ander land goedkeurde en zelfs daaraan meedeed. De Tweede Kamer, vertegenwoordiger van ons volk, en hoogste gezag, mocht vooral niet alles weten. Te link.
Er was kennelijk sinds 100 jaar geleden, in de tijd van “houdde gij ze maar erm, dan hou ik ze wel dom” niet zoveel veranderd. Het geloof en de Staat bijeen, samen achter de preekstoel.
Op de ranch in Texas mogen komen bij Laura en big boy zelf, een CDA-bestuurder zou daar toch spontaan van klaarkomen, van zoveel geloofsvreugde.  Joy op z’n E.O.’s. Waarom die C nog in de naam van het CDA staat is me al 40 jaar een raadsel, laat staan die D. Blijft een appel. Waarvan er veel al rot zijn. Vooral die in de top waar de zon het hardste schijnt. Van mij mogen ze vallen.

In ‘Great Brittain’ heeft men de minister-president voor negeren van internationaal recht en volksvertegenwoordiging uiteindelijk veroordeeld. “Opsodemieteren”, zegt uiteindelijk de democratische macht, terwijl die Blair toch een veelbelovend, internationaal, kopstuk was. Maar dat zijn veelal de ergste. Doorgegroeid als jongmens en met het hoofd nauwelijks de voeten meer kunnen zien, laat staan de aardbodem.  Maar ik wil het hier vandaag niet hebben over volksverlakkerij, nee ik wil het hebben over het maken van illegale wetten of over het overschrijden van grondwetten, met een wetje in de hand. Rechterlijke dwalingen. Tot bij de Raad van State.

Je moet je wel aan regels en wetten houden.  En dat geldt eens temeer ook, nee juist, voor iemand in het hoogste gezag van een land of bijvoorbeeld ook voor een stad. 

Recht tegen de wet in. 
Men mocht iemand niet straffen zonder dat hij zelf iets heeft gedaan. Dat denkt een burger. Met de Wet Bibob mag dat vandaag de dag echter wel. De rechter wordt weliswaar niet genegeerd, die doet uitspraak, maar men heeft een wet gemaakt die de basis van grondrecht,  waar ons hele stelsel op is gebaseerd, negeert. En dat is een aantasting van bovenliggend recht. Het zou niet de eerste keer zijn dat Nederland wordt veroordeeld voor het aannemen van wetten die niet kunnen en mogen omdat ze inbreuk maken op het hogerliggend recht.
Laten we snel ook de wet Bibob maar eens gaan toetsen.

Natuurlijk was er ook in de middeleeuwen een soort rechtbank en een vorm van rechtspraak. En natuurlijk werd er ook de latere jaren in Europa recht gesproken en bijvoorbeeld een vrouw als Jeanne d’ Arc door een rechterlijke (indirect en feitelijk: kerkrechterlijke) macht veroordeeld, voor ze op de brandstapel moest. Dat moest allemaal eerst goed en degelijk geregeld worden om geen willekeur te krijgen en de staat een ‘correcte’ legitimatie te geven. Want het moest natuurlijk wel netjes gebeuren, zo’n proces……

Een systeem van ’trias  politica’  is een waarborg, om onverkwikkelijke zaken waarbij de algehele macht van overheid in een koker komt te liggen uit te bannen.
Een van de grondregels in de rechtspraak daarbij in het recht is dat je “niet schuldig bent voordat je schuld wettig en overtuigend bewezen is”.

Zelfs in landen als Chili of Peru met een recentelijk kennelijk erg duidelijke zaak als Joran vd Sloot volgt men dat principe, ter verdediging van het individu.
Ook, nee zelfs, deze man krijgt wettelijke bescherming en dat principe moet je ook tot het uiterste bewaken. Grondrechten, wereldwijd.

Echter………….moderne tijden. In Nederland lijkt de tijd aangebroken om deze grondregels voor het recht van de burger en het individu te kunnen negeren. Men lijkt in de huidige moderne tijd de weg terug ingeslagen. En mag op grond van verdenkingen en vermoedens en zelfs valse beschuldigingen regels van eerlijkheid en recht negeren en zelfs toezeggingen door de overheid aan de laars lappen. Formeel gesproken kun je nergens meer van op aan, met de wet Bibob in de hand. Je staat rechteloos als het er echt op aankomt.

Zonder ooit veroordeeld te zijn kun je in een strafbankje komen te zitten en krijg je straffen met grote impact en slaat men een metersgrote bres in je portemonnee.
Zelfs als je al dik 10 of meer een door diezelfde overheid gelegitimeerde broodwinning hebt gehad kan men, met terugwerkende kracht zeggen dat die broodwinning niet had gemogen en kan men je zaak laten sluiten of verbieden te bestaan en je inkomen afnemen. Waarom ?

Nou bijvoorbeeld, omdat er vermoedens zijn van strafbare feiten van een familielid of zakenrelatie, die werd vrijgesproken, maar waarbij de schijn bestaat.
De vrijspraak of seponering wordt eigenlijk genegeerd door de Staat of tenminste niet serieus genomen en de Staat overruled die rechter gewoon, want men straft zelf dan wel. Niet de persoon in kwestie. Nee broertje of zusje of ouder of kind. Of zelfs relatie. Alles kan. Want er is een duidelijk vermoeden dat die ander iets heeft gedaan dat niet mocht.

In de tijden van Lenin en de barste tijden van het Stalinisme hebben we het niet zo zout gegeten en trachtte men tenminste nog iets van een onafhankelijke rechterlijke show op te tuigen. Nu niet in Nederland. Met de wet Bibob in de hand heeft de overheid zodanige macht dat iedereen die onschuldig is, schuldig kan worden bevonden en straf van de lokale overheid kan krijgen. Een gevaarlijke wet. Met vermoedens straffen uitdelen. En niet bij de persoon zelf, nee bij een ander, die daar buiten staat. De ambtenaar is scherprechter en de rechter moet dat toelaten omdat die wet Bibob dat zo regelt.
Ongehoord en onbegrijpelijk voor de doorsnee burger. Maar bovenal gevaarlijk zo’n wet, in handen van een overheidsdienaar. De almachtige ambtenaar is gecreëerd. Een persoon die geruchten kan horen en op basis daarvan kan besluiten.
Gelukkig zijn de meeste ambtenaren serieuze lui die zaken trachten zo goed mogelijk en eerlijk te doen, maar overal zitten goeden en kwaden en je geeft zomaar iemand een brevet in handen waarmee hij heel veel kwaad kan aanrichten. Je maakt hem tot rechter !

Je moet zoiets in een volwassen staat eigenlijk niet willen, ook al is het handig voor een burgemeester. Iedere vorm van dictatorschap is natuurlijk handig. Een staat als Joegoslavie, kon er zelfs  mee bijeen gehouden worden, waar nu, bij wetgeving, een landstuk Kosovo compleet legitiem zich kan afscheiden.

In Europa is er fikse deining over zoveel macht achter een burootje. “Onschuldig tenzij het tegendeel is bewezen via overtuigend bewijs”, het telt allemaal niet meer bij toetsing voor het voeren van een restaurant of café.
Dat zoiets met terugwerkende kracht over decennia rechtskracht heeft is helemaal opmerkelijk. Je mag wel vele jaren je leges, belasting en premies afdragen en na 10 jaar wordt je de nek omgedraaid omdat er vermoedens zijn geweest die een vergunning eigenlijk in de weg hadden moeten kunnen staan.
Waar kan een ondernemer nog van op aan ? Wat zijn zijn of haar rechten ?
De rechten voor Joran vd Sloot zijn beter geregeld dan van iedere horeca-detaillist in Eindhoven en elders. En dat is hoogst ongelukkig, zeg ik op z’n zachtst.
Recht is een hoog goed.
Het is jammer dat men met botte messen dat recht aan het stuksnijden is.

Gelukkig is de Europese rechter een toetser vanuit de basis en ik verwacht dat die ooit de vloer zal gaan aanvegen met zo’n stuk voor-middeleeuws overheidsgereedschap, waarmee een burger rechteloos kan staan.

Maar eerst zullen er wat lieden op de brandstapel gaan, waarbij bewijsvoering van geen enkel belang is. “Gevaar voor witwassen van geld ” is weer eens wat anders dan “gevaar voor terrorisme” waarbij Bush zichzelf algehele macht verschafte. Maar in wezen is het toedichten van macht op basis van enkel gedachten een manco in ons systeem geworden dat de hele democratie kan laten ontploffen. Ik denk dat geen weldenkend mens dat zo zou willen.

`Weg met de wet Bibob`, zeg ik volmondig. Een onding dat rechteloosheid in zich heeft.
Dictatuur bestaat.
Vanachter de ambtenarentafel. Met een man met een keten om zijn nek die dat dan zo gaat uitvoeren.

Misschien dat eenzelfde kring  daarom zo graag een gevangenis in Eindhoven wil ? Dan kunnen we ook hier in onze stad ´Guantánamo Bay´ gaan spelen en halen we de wereldpers.
Bush vond zijn eigen legitimatie.
Wij hier in Eindhoven kunnen misschien ook best een soort legitimatie vinden in de ogen van sommigen dan, en schermen met het feit dat we onderhand wel van die eerste plaats als ‘grootste misdaadstad van het land’ af willen en dat daarom alles gerechtvaardigd is.

Laten we beter nadenken en onze basisprincipes voor onze rechtstaat niet gaan offeren. Snel aan Europees recht toetsen, die wet Bibob dus, en dan snel weg ermee.
En in de tussenperiode : Niet gaan straffen met enkel vermoedens en gedachten, zonder bewijs. En vooral ook ieder individu voor eigen daden aanspreken en niet voor een ander zijn gedrag. En vooral ook: eerlijk zijn !
Willekeur ligt op de loer.