Wethouder Brink moet kennelijk nog veel leren

Het zijn jongens van de gestampte pot en ze staan vaak iedere dag in weer en wind de kost te verdienen en sjouwen heel wat af. Ze zijn al heel vroeg in touw, ‘s-ochtends bij het ochtendgloren, als menig bestuurder of ambtenaar zich nog een omdraait in zijn of haar warme nestje.

Ik heb het over de marktlui, zeker die met versprodukten de veilingen afgaan om hun waren in te kopen. Daar zitten echte sjouwers tussen.

Een van de kenmerken is dat ze heel goed hun mondje kunnen roeren, maar bovenal puur praktijkgericht zijn en donders goed weten wat goed of niet goed is voor de nering. Iedere dwarsligger die ook maar een kleine inbreuk wil maken of praktisch onzinnige zaken wil doorvoeren zal het moeten bekopen. Dat zijn de echte marktmensen, die zich ook eigenlijk niet willen laten vertegenwoordigen als het er echt om gaat. Het liefst distancieren ze zich wat van al dat blablabla. Maar kom niet aan hun broodwinning. Dat verdedigen ze te vuur en te zwaard en je moet van hele goede huize komen om een geslepen en ervaren handelaar, ook maar iets van kaas van zijn brood te roven. Al ben je de koningin en al sta je te oreren al Brugman met een zak vol argumenten, je bent zowat kansloos. Dan staat de marktman zelf wel op de bres en beslist wat goed of niet goed is voor hemzelf. Dan heeft hij schijt aan marktcommissies of wie dan ook.

Met algemene argumenten en theoretische verhalen over maatregelen vanuit bestuurlijke kringen, hoe goed bedoeld dan ook, die de marktman treft en waar de betreffende standhouder zelf geen baat bij heeft, kom je er dan niet. De pure ondernemer weet waarover hij praat en vanachter een tafel in een gebouw waar de koffiejuffrouw en de plantenverzorger stipt geprogrammeerd staan, is het geen communiceren. Dat zijn twee totaal verschillende werelden met eigen taal en eigen gedrag.  Dan moet je als bestuurder weten en op de koop toenemen dat je soms andere taal spreekt.

Het probleem van de marktsluitingstijd op dinsdag in de binnenstad vindt zijn oorsprong in een afspraak die de marktadviescommissie initieerde en waarbij de gemeente dacht dat deze club, een op een, de mening van de marktlui zelf uitdroeg.
Dat is geenszins het geval. De commissie heeft zaken geinitieerd waar veel marktkramers helemaal niet achter staan. Als de gemeente dan denkt dat ze een akkoord heeft met de marktlui komen ze achteraf bedrogen uit. Nee, zo’n bestuur van die marktcommissie heeft zo weer een eigen inschatting gemaakt en het draagvlak was onvoldoende getoetst. En dat is dodelijk.

Als ik het “onbegrip van Brink” zoals in de krant opgetekend (ED 29-07 De Leeuw/Hoekstra) lees, en de citaten van de wethouder (“ze moeten me wel serieus nemen”) beoordeel, dan moet ik stevig glimlachen om zoveel naiviteit. Kennelijk geen praktijkman denk ik dan, in ieder geval geen man van de straat zo te horen. (NB Brink bekleedde managementfuncties bij de overheid en werkte bij de BMC Groep o.m. voor de gemeente Eindhoven als interim-manager bij ‘Publiekszaken’, toch een andere wereld dan tussen de marktlui staan). Brink is een nette man zo te zien. Misschien wel te net. Ik vraag me af of Brink over deze marktzaken en mentaliteit wel eens met partijgenoot Schut heeft gesproken denk ik dan. Een man als Schut kan wel in de huid van die marktman kruipen en zou zo’n kwestie toch net effe wat anders aanpakken, denk ik dan. Die kent de straat. Ook van onderop. En dat is voor een VVD-er een extra compliment. De meesten van dat soort zitten immers in glazen huisjes. (in december ook ‘here in town’ te zien ! Een vvd-er in een glazen kooi. Oh wat mooi. De hand van Giel kussend, misschien wel. Omdat die jongen zoveel voor het goeie doel doet…)

Jan Scharel weet wel precies wat en hoe die marktmensen denken. Ik vrees echter dat er geen overleg geweest is binnen dat VVD-clubje.

Als ik dan verder lees en de redelijke ‘dreigementen’ van Brink in me opneem (“dat er dan toch maar beboet zal moeten gaan worden”, bij eerder vertrek) dan zie ik een wethouder die bij zo’n aanpak flink “op zijn bek kan gaan”. Een theoreticus kennelijk. Hij vergelijkt het met winkeliers die eerder hun zaken sluiten.

Ongelooflijk wat denkt men toch vanuit een totaal anders gevormd denkpatroon, mijmer ik, dit moet wel mislukken gaan.
De lijn die de marktman volgt is eenvoudig en niet met argumenten te bestrijden. Hij moet de volgende dag weer bij nacht en ontij in touw, hij heeft er al een hele dag opzitten en hij kan zijn tijd beter gebruiken en hij heeft de laatste uren geen of nauwelijks gewin en dus is het niet lonend en dus heeft hij altijd het gelijk van de straat.
Ik ben beniewd wie van de kooplui overigens geschrokken is van de gedachte dat de wethouder toch maar weer aan boetes denkt als men dat vroeger vertrekken doorzet in de tijd naar aanloop naar een vervroegde evaluatie, waarbij het besluit tot deze openingsverlenging gegarandeerd weer zal worden teruggedraaid, want het was zeker niet voldoende  gecommuniceerd met de mannen zelf.

Nota’s vol heeft men onderhand van inspraak en overleg vooraf, maar daarbij ziet men over het hoofd met wie wel en met wie niet gesproken is en afstemming heeft plaatsgevonden. Een commissie die zeker geen afspiegeling of doorsnede is van die kraamhouder. De echte marktman gaat niet in zo’n commissie zitten, die heeft wel wat beters te doen en moet voor zijn kostje zorgen en geen nodeloze tijd met vergaderen en praten verdoen.

De jongens van de gestampte pot besluiten echter in laatste zin wel of zaken doorgang vinden en zonder breedgedragen goedkeuring van onderop (niet van een tussenorgaan) mislukt iedere wijziging die praktisch dus verkeerd uitpakt en dan voor onnodige troubels gaat zorgen. 

Als je dan ook nog aangeeft dat je, (omdat de dingen totaal anders verlopen dan je had gedacht), gaat evalueren en je deze evaluatie ook nog eens gaat vervroegen, gezien de weerstand, dan geef je een signaal af aan de markt dat deze proef mogelijk slecht was. Als je dan ook nog uitspreekt dat er geen boetes volgen, is het hek natuurlijk van de dam en is iedere belemmering om praktisch te handelen weggenomen. Je moet dan niet vreemd opkijken als er eerst 1 dan 2 en dan hele groepjes voortijdig, anticiperend op de aloude situatie, hun boeltje pakken als de handel dood is. Slapen kunnen ze beter thuis en er moet nog wel even wat gebeuren voor men weer thuis is.

Wethouder Brink is dus teleurgesteld in sommige marktlui.

Wethouder Brink moet nog heel veel leren als hij dat inderdaad is.
Een man die een soort semi-ambtenaar was en eerder wat reorganisatiewerk voor de gemeente Eindhoven, volledig achter de schermen, deed, staat nu op straat in het volle zonlicht en dan moet je weten wie er tegenover je staat.
Met die taal die vandaag vanuit de ivoren toren van bestuurderskamer klinkt zoals in de krant is opgetekend, kom je er dan niet.
Met boetes zal men hard gaan lachen en een poging om deze praktijklui met dergelijke zaken in het gareel te krijgen gaat zeker mislukken. Dan sla je de plank volledig, maar dan ook volledig mis. Als je de boel op scherp wil zetten en acties op het stadhuisplein wil gaan uitlokken dan moet je op deze weg verder gaan.
Je wint het op deze manier nooit van de straat en roept om escalatie. 
Tegen het reeel verhaal (hoeveel centen verdien ik die laatste 3 uur ?) is geen kruit gewassen.  En ook geen Brink.
Neem je verlies, en doe de zaken als voorheen. Niet over wat maanden nee, snel. Maar dat zal de papieren molen wel  niet aankunnen, zo’n praktische manoeuvre.
En kijk ook eens naar zo’n orgaan als de marktadviescommissie en weet dan met wie je eigenlijk aan het praten bent. Dat is les 1 van het verhaal.

Brink strijdt in een wedstrijd die hij, op deze manier, niet winnen kan. Hij is teleurgesteld. Hij vergelijkt de marktman met een winkelier in de binnenstad. Hij vindt dat ze hem niet serieus nemen (ja, moet je zo doorgaan…) en is daarover, zo te lezen, verbaasd.
Dat laatste geeft aan dat hij niet goed weet wie hij tegenover zich heeft. Pure praktijkjongens die zich maar door een ding laten leiden: Logica.

Gelukkig zijn er ook nog burgers die die lui wel snappen.
Ik wens Brink succes met zijn leerproces. Het eerste jaar mag dat nog.